Always read with a pen in hand. The pen should be used both to mark the text you want to remember and to write from where the text leaves you. Think of the text as the starting point for your own words.
(article)
Ways of reading
Aside
Reply
Yearly Archives: 2009
4
Aside
Οξύμωρο
Aside
O Θ. Γεωργακόπουλος γράφει πολύ εύστοχα στο twitter του πως θεωρεί οξύμωρο να γκρινιάζουμε που δεν κατέληξαν σε ουσιαστική συμφωνία στη Κοπεγχάγη, ενώ έχουμε φωταγωγήσει το σπίτι μας με χιλιάδες λαμπιόνα. (link)
Ανασκόπηση
Aside
Ο Old-Boy κάνει μια ανεπανάληπτη σύντομη ανασκόπηση και παρουσιάζει τα γεγονότα που στιγμάτισαν το 2009 στη συνείδηση όλων. (link)
On criticism
Aside
“To avoid criticism, do nothing, say nothing, and be nothing” – Elbert Hubbard
Days with my father
Aside
Ο πιο ενδιαφέρων σύνδεσμος των τελευταίων ημερών. (link)
Anxiety
Το να παρουσιάσεις τη θεματολογία της έρευνάς σου μπροστά σε κοινό δεν είναι και ότι πιο εύκολο. Λίγο το άγχος, λίγο το μην ξεχάσεις τίποτα, λίγο το να πατάς το κουμπί εναλλαγής των διαφανειών, θα το κάνεις το λάθος και θα καείς. Άσε που το Powerpoint θεωρείται το «χειρότερο μέσο παρουσίασης μιας έρευνας από την διεθνή επιστημονική κοινότητα, καθώς εστιάζει περισσότερο στην εμφάνιση των διαφανειών και όχι στο περιεχόμενο». Ωστόσο, η σημερινή παρουσίαση πήγε ανέλπιστα καλά, καθώς ούτε άγχος είχα (πράγμα πρωτοφανές) ούτε λογάριαζα τις διαφάνειες δίπλα μου, παρά μόνο κοίταζα το ακροατήριο – γεγονός που εκτιμήθηκε.
Με φόντο τον παγωμένο Καναδά [βιβλίο]
Stef Penney
«Η τρυφερότητα των λύκων»
The tenderness of wolves
Μετάφραση: Σοφία Ανδρεοπούλου
εκδόσεις Πάπυρος
2008
Για όσους αναζητούν επί χρόνια να διαβάσουν ένα υψηλού επιπέδου μυθιστόρημα μυστηρίου που να τους συναρπάζει και να τους καθηλώνει, το «Η τρυφερότητα των λύκων» είναι ίσως η καλύτερη λύση. Η γεννημένη στο Εδιμβούργο Stef Penney μας προσφέρει ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που έρχεται να «σφραγίσει» την επιτυχία που της χάρισαν τα δύο βραβεία Costa (καλύτερο βιβλίο της χρονιάς και καλύτερος πρωτοεμφανίζομενος συγγραφέας) το 2006 και το Theakston’s Crime Award. Ο φόνος του Λοράν Ζαμέτ και η μυστυριώδης εξαφάνιση του νεαρού Φράνσις συνθέτουν το όλο σκηνικό. Στη μικρή κοινότητα του Νταβ Ρίβερ στον Καναδά του 1867 καταφθάνουν οι Αρχές, δημοσιογράφοι του τοπικού Τύπου, ερευνητές και διάφοροι περίεργοι άλλοι για να λύσουν το παράξενο αυτό μυστήριο και άλλοι για να το εκμεταλλευτούν. Σκιαγραφόντας χαρακτήρες αμφιβόλου ηθικής και προθέσεων, η Penney δημιουργεί ένα…κινηματογραφικό μυθιστόρημα. Κινείται ανάμεσα στους χαρακτήρες σαν μια κινηματογραφική κάμερα που κινείται από διαφορετικές γωνίες λήψης. «Το ότι είμαι επίσης και σκηνοθέτης νομίζω ότι επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την τεχνική μου στο γράψιμο. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να χτίσω μια ιστορία, με το να κινούμαι ανάμεσα στις διαφορετικές προβολές των χαρακτήρων τη διατηρώ φρέσκια μέσα μου: όταν δεν βρίσκω τι άλλο να πω, κινούμαι στον επόμενο χαρακτήρα!» ισχυρίζεται η ίδια σε συνέντευξη που έδωσε στο Διαβάζω (τ. Οκτωβρίου 2008). Από το μυθιστόρημα δεν λείπουν βεβαίως και οι συνήθεις τεχνικές της αφήγησης: πρωτοπρόσωπος ομοδιηγητικός αφηγητής η κ. Ρος μας διηγείται τα γεγονότα από τη δική της σκοπιά, εμπλουτισμένα με τις σκέψεις και τα συναισθήματά της για τα όσα συμβαίνουν και τριτοπρόσωπος ετεροδιηγητικός αφηγητής που εναλλάσεται συνεχώς με τον πρωτοπρόσωπο για να καταλάβει ο αναγνώστης πως σκέφτονται και οι υπόλοιποι χαρακτήρες. Είναι πραγματικά πρωτόγνωρο μια πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας να «κεντά» με αφάνταστη λεπτομέρεια και φαντασία μια τέτοια έξοχη πλοκή, να παίζει έξυπνα με το μυστήριο και τη αγωνία του κάθε αναγνώστη μέχρι τέλους…