Ο Β.Σ. έχει δημιουργήσει ένα κοινωνικό δίκτυο για τα γλωσσικά θέματα στην εκπαίδευση. Μια από τις συζητήσεις, που διεξάγονται εκεί, αναφέρεται στο πως πρέπει να αποδίδονται τα ξένα ονόματα στα σχολικά βιβλία. Πρέπει να γράφονται με λατινικούς χαρακτήρες (στο πρωτότυπο δηλαδή) ή να μεταφέρονται με ελληνικούς χαρακτήρες; Ύστερα από πρόσκληση, έγινα μέλος και καταθέτω την προσωπική μου άποψη, ανάμεσα σε πολλές άλλες:
Αν όμως συμφωνήσουμε στο να γράφονται κατ’ αρχήν με ελληνικούς χαρακτήρες και σε παρένθεση το πρωτότυπο, ποια από όλες τι γραφές με ελληνικούς χαρακτήρες θα ισχύσει; Και αυτό το λέω γιατί το Ερίκος Σλήμαν είναι λανθασμένη γραφή κατά τη γραμματική Τριανταφυλλίδη. Σύμφωνα με τον τελευταίο, η μεταφορά των ξένων ονομάτων στην ελληνική γίνεται στην πιο απλή μορφή (δηλαδή με ι – ο – ε και όχι με η, ει, οι – ω – αι και τα διπλά σύμφωνα κατά τη μεταφορά τους γίνοντα μονά). Επομένως το Ερίκος Σλίμαν είναι η ορθότερη γραφή κατά τον Τριανταφυλλίδη.
Το ίδιο συμβαίνει και με την συγγραφέα Jane Austen. Έχω δει τέσσερις διαφορετικές γραφές του ονομάτος: Τζέιν Ώστιν, Τζέιν Ώστεν, Τζαίην Ώστιν, Τζαίην Ώστεν.
(Από το Λυκείο θαύμαζα τον συγγραφέα Νίκο Δήμου. Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν είδα να το γράφει Τζαίην Ώστεν…)
Και ακόμα:
- γιατί το Heinrich να μεταφερθεί ως Ερίκος και όχι ως (Χ)ένριχ (ανάλογα πως προφέρεται);
- όπως και το George Washington. Γιατί το βιβλίο της Ιστορίας της Γ’ Γυμνασίου το γράφει (έτσι τουλάχιστον το είδα εγώ – δεν ξέρω αν έχει αλλάξει 4 χρόνια μετά) Γεώργιος Ουάσινγκτον;
Για να μην έχουν και τις «γνωστές απορίες» τα παιδιά όπως αναφέρει παραπάνω ο κ. Σωτήρης Γκαρμπούνης και θεωρούν τον Washington Έλληνα…
Ποια είναι, λοιπόν, εκείνη η ελληνική γραφή που θα επικρατήσει ύστερα από αυτή τη γλωσσική σύγχυση;
(από έναν μελλοντικό εκπαιδευτικό)