Ο ΚΓ γράφει έναν εξαιρετικό φοιτητικό οδηγό στο Φοιτηtips.κωμ για όσους αποφασίσουν να σπουδάσουν στην Πάτρα. Δεν παραλείπει να αναφερθεί στη νυχτερινή ζωή, στο αγκάθι που λέγεται “μετακίνηση με τα ΜΜΜ”, στο πανεπιστημιακό campus και στο ό,τι μπορεί να κάνει κανείς αυτά τα 4 χρόνια. Γενικά, ένας must οδηγός για εσάς που από τον Οκτώβριο θα αναπνέετε πατρινό αέρα. (foithtips)
Στη συζήτηση για το αν τα social media έχουν θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο στην εκπαίδευση, μια νέα έρευνα που θα δημοσιευτεί σύντομα στο περιοδικό Computers & Education δίνει μια νέα ενδιαφέρουσα απάντηση: Τίποτα από τα δύο. Εξαρτάται από το πώς τα χρησιμοποιεί κανείς.
Η έρευνα αυτή, με δείγμα 2,368 φοιτητές, εστιάζει στο πώς 14 συγκεκριμένες συμπεριφορές στο Facebook – π.χ. το να αφήνει κανείς σχόλια στα statuses των φίλων του, να παίζει παιχνίδια, να ανεβάζει φωτογραφίες — σχετίζονται με τις ασχολίες των φοιτητών μέσα στο πανεπιστημιακό campus και το χρόνο που αφιερώνουν για διάβασμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αυτές οι συγκεκριμένες συμπεριφορές στο Facebook μπορούν καλύτερα να προβλέψουν αυτού του είδους τα ακαδημαϊκά αποτελέσματα απ’ ότι θα μπορούσαν άλλες μετρήσεις όπως ο χρόνος που αφιερώνουν οι φοιτητές στο Facebook.
Κι εκεί που σκέφτεσαι να παρατήσεις την πτυχιακή, βλέπεις ξαφνικά στο όνειρό σου τον καθηγητή να σου εξηγεί πώς πρέπει να την κάνεις για να γίνει σωστά, ποια λάθη πρέπει να αποφύγεις κλπ. Αν μη τι άλλο είναι σημαδιακό…
Μπορεί το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια που κατατέθηκε στη Βουλή πριν λίγες μέρες να έχει αποσπάσει του κόσμου τα αρνητικά σχόλια, το προσχέδιο ωστόσο περιείχε και κάτι πολύ θετικό. Γιατί απαλείφτηκε, όμως, αυτό ειδικά από την τελική μορφή του νομοσχεδίου δεν θα μπορέσω να το καταλάβω ποτέ. (elektronikosanagnostis)
38 βαθμούς δείχνει το θερμόμετρο και αντί να βρίσκομαι στη θάλασσα κάθομαι μπροστά στη οθόνη και ασχολούμαι με τα καλοκαιρινά project που ανέλαβα. Τι να κάνω όμως που όλοι με θέλουν να συμμετέχω στα project τους; 
Το να παρουσιάσεις τη θεματολογία της έρευνάς σου μπροστά σε κοινό δεν είναι και ότι πιο εύκολο. Λίγο το άγχος, λίγο το μην ξεχάσεις τίποτα, λίγο το να πατάς το κουμπί εναλλαγής των διαφανειών, θα το κάνεις το λάθος και θα καείς. Άσε που το Powerpoint θεωρείται το «χειρότερο μέσο παρουσίασης μιας έρευνας από την διεθνή επιστημονική κοινότητα, καθώς εστιάζει περισσότερο στην εμφάνιση των διαφανειών και όχι στο περιεχόμενο». Ωστόσο, η σημερινή παρουσίαση πήγε ανέλπιστα καλά, καθώς ούτε άγχος είχα (πράγμα πρωτοφανές) ούτε λογάριαζα τις διαφάνειες δίπλα μου, παρά μόνο κοίταζα το ακροατήριο – γεγονός που εκτιμήθηκε.