Από τη φετινή μανία που έχει πιάσει το Υπουργείο Παιδείας, για μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η δευτεροβάθμια εκπαίδευση και φυσικά το Λύκειο. Μόνο που φέτος το θύμα των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων δεν είναι η Γ’ Λυκείου και ο τρόπος εισαγωγής στο πανεπιστήμιο αλλά η πρώτη τάξη.
Σύμφωνα με την εγκύκλιο του ΥΠΔΒΜΘ, «από το σχολικό έτος 2011-2012 εισάγονται στην Α΄ τάξη Γενικού Λυκείου οι Ερευνητικές Εργασίες (project) ως διακριτή ενότητα του Προγράμματος Σπουδών», ενώ στο επίσημο δελτίο τύπου συνεχίζει λέγοντας πως «πρόκειται για μία καινοτομία στο πλαίσιο του Νέου Σχολείου, που καλλιεργεί τη δημιουργικότητα και τις δεξιότητες του μαθητή και προάγει την συλλογικότητα και τη συνεργασία μεταξύ των μαθητών».
Και τότε ένα ειρωνικό χαμόγελο διαγράφηκε στο πρόσωπό μου και, φαντάζομαι, στα πρόσωπα όλων εκείνων των εκπαιδευτικών που γνωρίζουν το project και τη δυσκολία του. Η ειρωνεία δεν προέρχεται, όμως, από την προχειρότητα που παίρνεται μια ακόμη υπουργική απόφαση –άλλωστε το πόσο πρόχειρα σκέφτεται το υπουργείο έχει αποδειχθεί και παλιότερα με τους φορητούς υπολογιστές στην Α’ Γυμνασίου και πέρυσι με τους διαδραστικούς πίνακες– αλλά από την αφέλεια που το διακρίνει, καθώς πιστεύει ότι μπορεί έτσι εύκολα να εφαρμοστεί μια τέτοια μέθοδος στο Λύκειο.
Μια ομάδα ερευνητών από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία δημοσίευσε ένα άρθρο στο περιοδικό Science, σύμφωνα με το οποίο οι μαθητές αφομοιώνουν καλύτερα τα όσα διδάσκονται όταν αναπαριστούν τη γνώση με τη μορφή μιας απλής ζωγραφιάς. Δεν με εκπλήσσει κάτι τέτοιο αφού και στις διάφορες επιστήμες χρησιμοποιούμε σχέδια, διαγράμματα, εννοιολογικούς χάρτες για εξηγήσουμε καλύτερα τη θεωρία – το θέμα όμως είναι να βάλουμε και τους ίδιους τους μαθητές να το κάνουν. [Posted on by hkalant | Leave a reply
Μιλώντας πρόσφατα στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικάνικης Ομοσπονδίας των Εκπαιδευτικών, ο Bill Gates μίλησε σχετικά με τη σημασία της ανάπτυξης πιο αποτελεσματικών μεθόδων μέτρησης της ποιότητας της διδασκαλίας και την ανταλλαγή των καλύτερων πρακτικών για τη βελτίωση της εκπαίδευσης στη σχολική τάξη.
Αν το σκεφτείτε, η διδασκαλία είναι από τα πιο δύσκολα, τα πιο σύνθετα επαγγέλματα που υπάρχουν. Πρέπει να είσαι ικανός να κάνεις ένα αντικείμενο σαφές και ενδιαφέρον. Πρέπει να ηρεμήσεις τα παιδιά που δεν προσέχουν, να προκαλέσεις τα προχωρημένου επιπέδου, να αστειευτείς με τα βαριεστημένα, και να φτάσουν το επίπεδο των παιδιών που μαθαίνουν με διαφορετικό ρυθμό. Και όλα αυτά με 30 μαθητές μέσα στην τάξη.
Αναμφίβολα, είναι πρόκληση το να δημιουργήσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δουλεύει. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως και οπουδήποτε αλλού, οι εκπαιδευτές και οι υπεύθυνοι για τη χάραξη της (εκπαιδευτικής) πολιτικής αγωνίζονται για χρόνια να καταλάβουν τι χρειάζεται για να δημιουργηθούν αποτελεσματικά μαθησιακά περιβάλλοντα. Από το 1973, η δαπάνη ανά μαθητή έχει διπλασιαστεί στις Η.Π.Α. Ακόμα, όσον αφορά στα ποσοστά αποφοίτησης έχουμε πέσει από την 2η στην 16η θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Και οι 15χρονοι μας κατατάσσονται πίσω από άλλες 22 χώρες στον τομέα των επιστημών και πίσω από 31 χώρες στα μαθηματικά.
Ο David Muench, διευθυντής του Independence Middle School της Pennsylvania, είχε μια από αυτές τις ιδέες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί εδώ στην Ελλάδα είμαστε τόσο πίσω σε έναν τόσο σημαντικό τομέα όπως είναι αυτός της εκπαίδευσης.
Περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι χάθηκαν μέσα στο 2010 από τις φυσικές καταστροφές. Από το τραγικό συμβάν της Αϊτής και τις πλημμύρες του Πακιστάν μέχρι την έκρηξη του ηφαιστείου της Ισλανδίας και τους παγετούς στο Περού. article
Είχατε σκεφτεί πως η δεκαετία που τελείωσε ήταν η δεκαετία των ταινιών με θέμα τους υπερήρωες; Ο Ben Skipper μόλις το συνειδητοποίησε και έγραψε δυο εξαιρετικά άρθρα πάνω στο θέμα. Πρόκειται, βέβαια, για κάτι λογικό, εφόσον αυτή τη δεκαετία γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη η τεχνολογία στον κινηματογράφο και επέτρεψε στους δημιουργούς να γυρίσουν τέτοιες ταινίες. (part1) (part2)