Νέα σχολική χρονιά χωρίς βιβλία. Αντιπροσωπευτικό artwork από τον ~B-positive (deviantart) (via)
Category Archives: Εκπαιδευτικά
Χωρίς σχολικά βιβλία και γιατί το «συγγνώμη» της Υπουργού δεν μου λέει απολύτως τίποτα [άποψη]
Υπάρχει, ξέρετε, και ένας άλλος λόγος που με εκνευρίζει το γεγονός ότι φέτος η σχολική χρονιά θα αρχίσει χωρίς βιβλία. Οι εκπαιδευτικοί το γνωρίζουν, ο περισσότερος κόσμος όμως το αγνοεί.
Ας υποθέσουμε ότι το ΥΠΔΒΜΘ έστελνε πέρυσι σε ένα σχολείο 100.000 σχολικά βιβλία. Αν καταναλώνονταν, παραδείγματος χάριν, τα 95.000, το Υπουργείο ζητούσε από το σχολείο να ανακυκλώσει τα βιβλία που περίσσευαν – ούτε να τα επιστρέψει στην αποθήκη ούτε να τα φυλάξει για την επόμενη χρονιά. Να τα ανακυκλώσει. Μάλιστα κάποια σχολεία, ακολουθώντας την παραπάνω προτροπή, ζητούσαν από τους μαθητές να επιστρέψουν τα βιβλία τους στο τέλος της χρονιάς ώστε να σταλούν κι αυτά με τη σειρά τους στην ανακύκλωση.
Αντί, δηλαδή, να ζητήσει από το σχολείο να κρατήσει τα περισσευούμενα βιβλία για την επόμενη σχολική χρονιά, του ζητούσε να τα στείλει για να ανακύκλωση. Κάποια από τα βιβλία έρχονταν σε ένα έκδοση (με συμπληρώσεις/διορθώσεις) την νέα χρονιά, τα οποία κάλλιστα θα μπορούσε να ανακυκλώσει. Όσα όμως δεν άλλαζαν δεν υπήρχε λόγος να πάνε στην ανακύκλωση.
Πώς, λοιπόν, μπορεί η Υπουργός να ζητάει «συγγνώμη» από μαθητές και γονείς (για τους εκπαιδευτικούς ούτε λόγος) τη στιγμή που το λάθος είναι καθαρά δικό τους; Πώς ζητάει από τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς να βγάλουν φωτοτυπίες και διορθώσουν το δικό τους λάθος; Γιατί αναγκάζει τους γονείς να «βγάλουν αυτοί το φίδι από την τρύπα» αγοράζοντας τα βιβλία από τα βιβλιοπωλεία (γιατί είμαι σίγουρος ότι πολλοί γονείς θα το κάνουν κι αυτό);
Η κυβέρνηση ευαγγελίζεται την πράσινη αναπτυξη, αλλά αυτό που έκανε μόνο πράσινη δεν ήταν…
To project στην Α’ Λυκείου και γιατί είναι μια ακόμα προχειρότητα
Από τη φετινή μανία που έχει πιάσει το Υπουργείο Παιδείας, για μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η δευτεροβάθμια εκπαίδευση και φυσικά το Λύκειο. Μόνο που φέτος το θύμα των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων δεν είναι η Γ’ Λυκείου και ο τρόπος εισαγωγής στο πανεπιστήμιο αλλά η πρώτη τάξη. Σύμφωνα με την εγκύκλιο του ΥΠΔΒΜΘ, «από το σχολικό έτος 2011-2012 εισάγονται στην Α΄ τάξη Γενικού Λυκείου οι Ερευνητικές Εργασίες (project) ως διακριτή ενότητα του Προγράμματος Σπουδών», ενώ στο επίσημο δελτίο τύπου συνεχίζει λέγοντας πως «πρόκειται για μία καινοτομία στο πλαίσιο του Νέου Σχολείου, που καλλιεργεί τη δημιουργικότητα και τις δεξιότητες του μαθητή και προάγει την συλλογικότητα και τη συνεργασία μεταξύ των μαθητών».
Και τότε ένα ειρωνικό χαμόγελο διαγράφηκε στο πρόσωπό μου και, φαντάζομαι, στα πρόσωπα όλων εκείνων των εκπαιδευτικών που γνωρίζουν το project και τη δυσκολία του. Η ειρωνεία δεν προέρχεται, όμως, από την προχειρότητα που παίρνεται μια ακόμη υπουργική απόφαση –άλλωστε το πόσο πρόχειρα σκέφτεται το υπουργείο έχει αποδειχθεί και παλιότερα με τους φορητούς υπολογιστές στην Α’ Γυμνασίου και πέρυσι με τους διαδραστικούς πίνακες– αλλά από την αφέλεια που το διακρίνει, καθώς πιστεύει ότι μπορεί έτσι εύκολα να εφαρμοστεί μια τέτοια μέθοδος στο Λύκειο.
Αυξάνοντας την επίδοση μαθητών και δασκάλων
του Bill Gates
Μιλώντας πρόσφατα στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικάνικης Ομοσπονδίας των Εκπαιδευτικών, ο Bill Gates μίλησε σχετικά με τη σημασία της ανάπτυξης πιο αποτελεσματικών μεθόδων μέτρησης της ποιότητας της διδασκαλίας και την ανταλλαγή των καλύτερων πρακτικών για τη βελτίωση της εκπαίδευσης στη σχολική τάξη.
Αν το σκεφτείτε, η διδασκαλία είναι από τα πιο δύσκολα, τα πιο σύνθετα επαγγέλματα που υπάρχουν. Πρέπει να είσαι ικανός να κάνεις ένα αντικείμενο σαφές και ενδιαφέρον. Πρέπει να ηρεμήσεις τα παιδιά που δεν προσέχουν, να προκαλέσεις τα προχωρημένου επιπέδου, να αστειευτείς με τα βαριεστημένα, και να φτάσουν το επίπεδο των παιδιών που μαθαίνουν με διαφορετικό ρυθμό. Και όλα αυτά με 30 μαθητές μέσα στην τάξη.
Αναμφίβολα, είναι πρόκληση το να δημιουργήσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δουλεύει. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως και οπουδήποτε αλλού, οι εκπαιδευτές και οι υπεύθυνοι για τη χάραξη της (εκπαιδευτικής) πολιτικής αγωνίζονται για χρόνια να καταλάβουν τι χρειάζεται για να δημιουργηθούν αποτελεσματικά μαθησιακά περιβάλλοντα. Από το 1973, η δαπάνη ανά μαθητή έχει διπλασιαστεί στις Η.Π.Α. Ακόμα, όσον αφορά τα ποσοστά αποφοίτησης έχουμε πέσει από την 2η στην 16η θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Και οι 15χρονοι μας κατατάσσονται πίσω από άλλες 22 χώρες στον τομέα των επιστημών και πίσω από 31 χώρες στα μαθηματικά.
Η επίδραση των social networks στους φοιτητές [έρευνα]
Στη συζήτηση για το αν τα social media έχουν θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο στην εκπαίδευση, μια νέα έρευνα που θα δημοσιευτεί σύντομα στο περιοδικό Computers & Education δίνει μια νέα ενδιαφέρουσα απάντηση: Τίποτα από τα δύο. Εξαρτάται από το πώς τα χρησιμοποιεί κανείς.
Η έρευνα αυτή, με δείγμα 2,368 φοιτητές, εστιάζει στο πώς 14 συγκεκριμένες συμπεριφορές στο Facebook – π.χ. το να αφήνει κανείς σχόλια στα statuses των φίλων του, να παίζει παιχνίδια, να ανεβάζει φωτογραφίες — σχετίζονται με τις ασχολίες των φοιτητών μέσα στο πανεπιστημιακό campus και το χρόνο που αφιερώνουν για διάβασμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αυτές οι συγκεκριμένες συμπεριφορές στο Facebook μπορούν καλύτερα να προβλέψουν αυτού του είδους τα ακαδημαϊκά αποτελέσματα απ’ ότι θα μπορούσαν άλλες μετρήσεις όπως ο χρόνος που αφιερώνουν οι φοιτητές στο Facebook.
Συνδικαλισμός και παιδεία [άποψη]
Διαβάζω στο άρθρο της «Κ» της διάλυση του Δημόσιου σχολείου που προκαλούν οι νέες εξαγγελίες του ΥΠΔΒΘ για τις περικοπές και την καθυστέρηση των σχολικών βιβλίων. Ο συνδικαλισμός προετοιμάζεται για κινητοποιήσεις με τον πρόεδρο της ΔΟΕ να δηλώνει:
Η ΟΛΜΕ δηλώνει ότι με τις νέες εξαγγελίες:
Κι εγώ έχω την εξής απορία: πώς είναι σίγουρος ο συνδικαλισμός ότι οι εκπαιδευτικοί θα ακολουθήσουν την πορεία των απεργιακών κινητοποιήσεων; Χάνουν, όπως λένε, τέσσερις μισθούς το χρόνο, χάνουν επιδόματα και επιβαρύνονται με πολλά άλλα προσωπικά έξοδα – έχουν, πιστεύετε, και την πολυτέλεια να απεργήσουν; Μπορεί το 2006 να την είχαν, αλλά τώρα είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα.
(Καθημερινή) (image)
Google+ ή μήπως Google-;
Το Google+ βάζει ηλικιακούς περιορισμούς και χάνει ένα μεγάλο μέρος των πιο ενεργών χρηστών, των μαθητών.
Έχει περάσει περίπου μια εβδομάδα και βάλε που έλαβα την πρόσκληση για το Google+ και από τότε δεν έχω σταματήσει να σκέφτομαι πώς θα επηρεάσει τη διδασκαλία και τη μάθηση. Η υπηρεσία έχει, άλλωστε, όλα τα προσόντα να αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο που θα διευκολύνει την επικοινωνία και τη συνεργασία μέσα στη σχολική τάξη.
Από το cloud κατευθείαν στο σχολείο
Οι μαθητές της Βόρειας Καρoλίνας, ξέρετε, έχουν ένα σημαντικό προβάδισμα στη γνώση έναντι των άλλων μαθητών. Κι αυτό γιατί τα σχολεία τους έχουν υιοθετήσει το cloud computing, μια μέθοδο που επιτρέπει την πρόσβαση σε ένα δίκτυο υπολογιστών με δυνατότητες όπως διαμοιρασμός αρχείων (file sharing), διαμοιρασμός λογισμικών (software sharing) και άλλες υπηρεσίες του Web.