Όταν οι άνθρωποι σκέφτονται τη μάθηση, τους έρχεται συνήθως στο μυαλό το σχολείο. Και όταν σκέφτονται το σχολείο τους έρχονται συνήθως στο μυαλό οι δάσκαλοι. Στο βιβλίο αυτό, ακολουθούμε μια διαφορετική προσέγγιση. Με άλλα λόγια, το είδος της μάθησης που θα καθορίσει τον 21ο αιώνα δεν λαμβάνει χώρα μέσα στη σχολική τάξη – τουλάχιστον όχι στη σημερινή. Μάλλον συμβαίνει παντού γύρω μας και είναι πολύ ισχυρή (ενν. σαν εργαλείο). Ονομάζουμε αυτό το φαινόμενο νέα κουλτούρα μάθησης.

Οι μαθητές μαθαίνουν καλύτερα όταν είναι σε θέση να ακολουθήσουν το πάθος τους και να λειτουργήσουν στο πλαίσιο των περιορισμών ενός οριοθετημένου περιβάλλοντος.

Το παιχνίδι μπορεί να οριστεί ως η ένταση μεταξύ των κανόνων του παιχνιδιού και της ελευθερίας να ενεργήσει κανείς στο πλαίσιο αυτών των κανόνων.

Η νέα κουλτούρα της μάθησης στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο στοιχεία: το πρώτο είναι ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριών που παρέχει σχεδόν απεριόριστη πρόσβαση και πόρους για να μάθει κανείς για κάτι. Το δεύτερο είναι ένα οριοθετημένο και δομημένο περιβάλλον που προσφέρει απεριόριστα μέσα για την οικοδόμηση και τον πειραματισμό με τα πράγματα, εντός αυτών των ορίων.

Μια δεύτερη διαφορά είναι ότι η διδασκαλία με βάση τη δασκαλοκεντρική προσέγγιση επικεντρώνεται στη διδασκαλία για τον κόσμο, ενώ η νέα κουλτούρα της μάθησης εστιάζει στη μάθηση μέσω της συμμετοχής μέσα στον κόσμο.