Λίγο πριν την εκπνοή του 2011, ήθελα να γράψω δέκα προτάσεις/ευχές για την εκπαίδευση του 2012, αλλά το θέμα είναι ότι δυσκολεύμαι πολύ. Κι αυτό γιατί δεν ξέρω σε τι ακριβώς να εστιάζουν αυτές οι ευχές – τι ακριβώς θέλω και ελπίζω να αλλάξει στην εκπαίδευση τη νέα χρονιά. Και μακάρι να ήταν μόνο δικό μου το πρόβλημα. Αλλά είναι γενικό το κακό. Αναρωτιέμαι λοιπόν…
Σε προηγούμενο post είχαμε δει πώς θα είναι στο μέλλον το διαδραστικό βιβλίο. Είχε παρουσιάσει ο Mike Matas στο TED το βιβλίο Our Choice του Al Gore. Πριν 3 μέρες διάβασα πως η Push Pop Press, η startup πίσω από το βιβλίο, εξαγοράστηκε από το Facebook, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον του διαδραστικού βιβλίου, και μπορώ να πω με σιγουριά ότι απογοητεύτηκα. Μπορεί το όνειρο κάθε startup να είναι να εξαγοραστεί από μια μεγάλη εταιρεία του χώρου, στην συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, νομίζω ότι ήταν πολύ νωρίς και πως τα παιδιά βιάστηκαν λίγο.
Ο Κίμων Τσιντέρης, ο άλλος founder της Push Pop Press, δήλωσε στον Θοδωρή Γεωργακόπουλο για την εξαγορά από το Facebook:
Τα παιδιά πίσω από την Push Pop Press είναι πολύ ταλαντούχα. Φανταστείτε αν στο μέλλον μας παρουσίαζαν ένα διαδραστικό σχολικό βιβλίο; Πόσο χρήσιμο θα ήταν και πόσο θα άλλαζε ο τρόπος που μαθαίνουμε; Πολύ.
UPDATE 21-01-2012 @ 18:31:25: Όπως αποδεικνύεται λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του iBook Author της Apple, η εξαγορά κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν. Ο Steve Jobs είχε προειδοποιήσει τον Matas ότι η Apple προσανατολιζόταν προς τα εκεί και καλό θα ήταν για τον νεαρό να μην εγείρει αξιώσεις πνευματικής ιδιοκτησίας.
Διαβάζω στο άρθρο της «Κ» της διάλυση του Δημόσιου σχολείου που προκαλούν οι νέες εξαγγελίες του ΥΠΔΒΘ για τις περικοπές και την καθυστέρηση των σχολικών βιβλίων. Ο συνδικαλισμός προετοιμάζεται για κινητοποιήσεις με τον πρόεδρο της ΔΟΕ να δηλώνει:
Η ΟΛΜΕ δηλώνει ότι με τις νέες εξαγγελίες:
Κι εγώ έχω την εξής απορία: πώς είναι σίγουρος ο συνδικαλισμός ότι οι εκπαιδευτικοί θα ακολουθήσουν την πορεία των απεργιακών κινητοποιήσεων; Χάνουν, όπως λένε, τέσσερις μισθούς το χρόνο, χάνουν επιδόματα και επιβαρύνονται με πολλά άλλα προσωπικά έξοδα – έχουν, πιστεύετε, και την πολυτέλεια να απεργήσουν; Μπορεί το 2006 να την είχαν, αλλά τώρα είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα.
[
Posted in Εκπαιδευτικά, Σκέψεις
|
Tagged #εκπαιδευτικοί, #κοινωνία, #κρίση, #μαθητές, #σχολείο, #σχολικά βιβλία
|
Leave a reply
Διάβαζα λίγο πριν το κείμενο του vrypan σχετικά με το πως θα έπρεπε να είναι το σημερινό σχολείο και με το ότι «δεν μας μαθαίνει τα βασικά» αλλά «χώνει στα κεφάλια των μαθητών ένα σωρό πληροφορίες με μηδενική ως οριακή χρησιμότητα». Επειδή θα περάσω κι εγώ σύντομα από το φοιτητικό έδρανο στη διδασκαλική έδρα (ωραίο ακούστηκε αυτό αλλά συνάμα ψωνίστικο), θα ήθελα να καταθέσω σύντομα μια άποψη που δεν βλέπω να θίγεται πουθενά. Όπως θα διαπιστώσετε από τα post που θα ακολουθήσουν, τούτο ‘δω το blog αρχίζει να βρίσκει σιγά σιγά τον εαυτό του, να ωριμάζει και να γίνεται περισσότερο εκπαιδευτικό. Για να μην παραξενευτείτε το λέω – όχι τίποτα άλλο. Ύστερα από αρκετό καιρό επιστρέφω με ένα σύντομο σημείωμα για να απαντήσω και να ειρωνευτώ αυτούς που τα βλέπουν όλα μαύρα και αναρωτιούνται συνεχώς «τι καλό έχει αυτός ο τόπος;». Για τη διαφωνία που ξέσπασε τις προάλλες, ανάμεσα στον Matt Mullenweg και τον Chris Pearson, διαβάσαμε και ακούσαμε τις απόψεις ανθρώπων που ασχολούνται επαγγελματικά με το χώρο. Σίγουρα δεν ξέρω και πολλά από τις άδειες χρήσης στο Web και γι’ αυτό θα ήθελα να προσεγγίσω το θέμα λίγο πιο αναλυτικά. Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα ένα ένα. Ο Mullenweg ζητάει το αυτονόητο: συμμόρφωση με τα όσα ορίζει η GPL.Ένα επιστημονικά προσανατολισμένο σχολείο
Λίγο πιο εκπαιδευτικό
Aside
Τα δύο καλά [ΑΠΟΨΗ]
11 δεσμεύσεις του πολίτη δημοσιογράφου
Aside
Για τη διαφωνία Mullenweg και Pearson [ΑΠΟΨΗ]
